Ludwig van Beethoven

Ludwig van Beethoven - biografia kompozytoraLudwig van Beethoven to jeden z największych i najbardziej utalentowanych kompozytorów w historii muzyki. Należał do tzw. grupy „klasyków wiedeńskich” i zapoczątkował romantyzm w muzyce.

Ludwig van Beethoven przyszedł na świat w grudniu 1770 r. w Bonn (Niemcy) jako drugie dziecko Johanna oraz Marii Magdaleny. Już w wieku 4 lat ujawnił swój ogromny talent muzyczny, a mając 7 lat dał swój pierwszy koncert. Wtedy właśnie Ludwig rozpoczął karierę pianisty. Jako młodzieniec Beethoven otrzymał posadę nauczyciela muzyki i wszedł do świata arystokracji. Gdy miał 17 lat, wyjechał do Wiednia. Po powrocie do domu zmarła jego matka, a Ludwig wziął odpowiedzialność za całą rodzinę, gdyż jego ojciec pogrążył się w alkoholowym nałogu.

W wieku 22 lat na stałe przeprowadził się do Wiednia – ówczesnej europejskiej stolicy muzyki. W tym czasie zmarł jego ojciec, a on sam zyskał sławę wirtuoza oraz wsparcie zamożnych mecenasów, mogąc całkowicie oddać się pracy twórczej. W 1800 r. podczas swojego pierwszego płatnego koncertu zaprezentował I symfonię, którą wiedeńska publiczność od razu pokochała. Niestety u szczytu kariery, Beethoven mając zaledwie 25 lat, zaczął tracić najcenniejszy dla muzyka zmysł słuchu. Po tym jak dowiedział się on o nieuleczalności i postępowaniu choroby, był bliski popełnienia samobójstwa. Z czasem jednak zaakceptował swoją ułomność i zrezygnował z koncertów przed publicznością, skupiając się wyłącznie na komponowaniu. Wówczas powstało jedno z jego najwspanialszych i najdoskonalszych dzieł- II symfonia D-dur op.36 oraz III symfonia Es-dur op.55 „Eroica”, która dała początek romantyzmowi w muzyce.

Nawet mimo braku koncertów, sława Beethovena rosła. Jego dorobek kompozytorski powiększył się o

  • 5 kwartetów,
  • 4 symfonie (m.in. IX d-moll op. 125),
  • 4 koncerty (np. Es-dur op. 73 „Cesarski”),
  • tria,
  • pieśni (np. „Adelaide” op. 46),
  • uwertury (np. „Corolian” op. 62),
  • bagatele (w tym: „Dla Elizy”),
  • opery („Fidelio” op. 73),
  • sonaty.

Po śmierci brata Kaspara musiał zaopiekować się jego synem – Karlem, zaniedbując tym samym swoją pracę twórczą. Wówczas powstała Wielka Sonata B-dur op. 106 – „Hammerklavier”. W 1819 r. Ludwig van Beethoven całkowicie utracił słuch. W ostatnich latach życia tego kompozytora uhonorowano go złotym medalem oraz członkostwem w szwedzkiej Akademii Nauk. Beethoven zmarł 26 marca 1827 r. w Wiedniu.

Twórczość L. van Beethovena to doskonałe połączenie formy z emocjonalnością, a także klasycyzmu i romantyzmu. Dzieła tego kompozytora wyrażają idee wolności, zachwytu nad pięknem natury i życia oraz postulat wzajemnego braterstwa i uznania godności jednostki.

Ludwig van Beethoven – „Dla Elizy”:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *